RobW schreef:Maar ik constateer ook dat hoe langer ik er over nadenkt, hoe onduidelijker het bij mij wordt.
Kijk, je begint te leren. (Sprak hij belerend)
Kan dat komen omdat je communiceert? (En dan niet als in een monoloog, zoals meneer Wilbrink dat deed.)
Nou nog leren loslaten dat wat je dacht/geloofde "waar" was, of "werkelijk".
Dan leef je uiteindelijk in de opperste staat van verbazing, dat het allemaal toch lijkt, blijkt of schijnt te "werken". En kun je eindelijk eens (onbevooroordeeld) gaan onderzoeken hoe het werkt en hoe het dan eigenlijk komt, dat het werkt.
Bewijzen kun je het nooit, die (eigen) verklaring, hooguit naar jezelf. Maar ja, dat is dan ook geloven, of ieder geval: een vorm van. Vervolgens dat weer loslaten, &c, &c ... ad infinitum.
Ad nauseam soms, soms word je er werkelijk kotsmisselijk van als alles dat je geloofde steeds weggevaagd/wegverklaard kan worden. Nou ja, dat moet dan maar even, misselijkheid is een uiting van ziekte, niet?
Misschien is het beter te geloven, en niet meer te verklaren.
Dat leidt dan weer tot apathie, je volhardt in je geloof, niets meer te verklaren. Jouw Geloof is de Verklaring, Punt.
Misschien is het beter niets te geloven, enkel proberen te verklaren.
Dat kan dan weer tot depressies leiden, als je geen verklaringen meer weet te verzinnen. Of misschien ga je wel de verklaringen van anderen geloven, uitdragen zelfs, met wie weet nog enthousiasme ook. Zo worden sektes geboren, een verzameling idioten die allemaal uitgedacht zijn. (Op de leider na dan: die gelooft in zijn idioten.)
Nee, dan kun je maar beter in jezelf geloven: jezelf verklaren is al moeilijk genoeg, zo het al mogelijk is. Met je zelfverklaring/je eigengeloof in de hand betreed je de wereld. En hoopt dan maar, dat andere mensen jouw verklaringen kunnen begrijpen, jouw geloof kunnen verklaren. En soms zal je jezelf wel en soms niet moeten kunnen willen aanpassen.
Kun je dat niet, ligt de schuld bij jezelf, niet bij de anderen.
Niets aan de hand dus eigenlijk: zo lijkt, blijkt of schijnt het te werken.
(Tenzij je van jezelf een sekte maakt, een singulariteit, dan is dialoog weer uitgesloten. Toch? Meneer Wilbrink? Hallo? ... Zie je, geen reaktie. Die verwacht ik ook niet meer, maar dat is mijn vooroordeel. Misschien is meneer Wilbrink wel heel gelukkig met zichzelf, en wilde hij ons dat even mededelen. Dat zijn geluk vervolgens kapot geschoten werd, deerde hem niet. Katatonisch, zowat.)
Dit alles is natuurlijk geen bewijs, enkel redenatie.
Er zullen heus wel fouten in zitten, ik heb ze nog niet gevonden.
Kan ook niet, ik zelf ben de redenator. (Niet te verwarren met de redentor, alsjeblieft niet zeg, dan hang ik.)
Niets is moeilijker dan de fouten in je eigen redenatie te vinden, probeer maar eens een stuk tekst van jezelf na te kijken op spelfouten. Zelfs als je denkt ze allemaal gevonden te hebben, is er toch iemand die er nog een weet aan te wijzen, omdat je er compleet overheen hebt gelezen.
(Waarom zou zich dat hoeven te beperken tot spelfouten? Gedachtefouten haal je er op die manier ook uit.)
RobW, jij bent een dertiger toch? Het schijnt zo te zijn dat je rond die leeftijd begint je wereldbeeld te wijzigen. En klassieke muziek gaat leren waarderen.
Kun je mij aangeven welke uitvoering, van de twee hieronder, je mooier vond?
Het is allebei Scriabin: Prométhée ou le poème du feu.
https://www.youtube.com/watch?v=6osJBtQRjoY
https://www.youtube.com/watch?v=ahAo0CDaGWc
Scriabin is allang dood en originele opnames zijn er niet, enkel interpretaties.
Of vond je het allebei niks? Dat kan ook.
Deze twee dan: Nothing compares 2 U.
https://www.youtube.com/watch?v=QNANaZwpUS0
https://www.youtube.com/watch?v=dq2K4jHs92A
Welke vertolking vond je mooier?
Of vond je het allebei niks? Dat kan ook.
En welke als ik je vertel dat Prince het nummer voor Sinéad geschreven heeft?
Zie je hoe moeilijk het is? Dat (voor)(ver)oordelen, als je niet alle interpretaties kent?
Hoe kunnen we het dan hebben over welke mooier
is?
Nou ja goed, ik zal stoppen nu, ik
geloof (om niet alleen apathisch, maar ook empathisch te lijken
en on-topic te blijven) dat ik al weer veel te lang aan het woord geweest ben.
::
Stomme duiven ook yopi.
Als je kijkt hoe die vliegen: borst vooruit, kop achterover en maar klapperen. Het ziet er vaak heel onhandig uit. En toch kunnen ze het beter dan jij en ik.