Spinoza: Verhandeling over de verbetering van het verstand
Spinoza: Verhandeling over de verbetering van het verstand
Het essentialisme is nog sterk aanwezig bij Spinoza en er is moderne kritiek op het essentialisme. Zo is essentialisme bij kinderen (in de cognitieve psychologie) een fase die zou moeten worden afgesloten en is essentialisme ten aanzien van gender (man/vrouw-rollen) dubieus van politiek karakter.
Bij Spinoza lijkt er er sprake te zijn van een andere definitie van essentie, substantieel essentialisme.
Vergelijk substantieel en attributief essentialisme.
Begeerte is substantieel voor de mens.
Taal/taalgebruik is attributief voor de mens.
Stel dat je begeerte als essentie neemt, en dan de begeerte van een man anders ziet als begeerte van de vrouw. (man - op buiten/expansie gericht, vrouw - op binnen/midden/consolidatie gericht)
Dan zit je gelijk weer met de gender-problematiek en ben je verdacht bij feministen.
Een reden dat essentialisme als fase in de ontwikkeling zou moeten worden afgesloten, is omdat wetenschap niets kan met die man-vrouw verschillen als op expansie of juist consolidatie gericht.
Begeerte als substantiële essentie biedt geen wetenschappelijk onderscheid.
Je zou hier tegen in kunnen brengen dat wetenschap blijkbaar attributief is (taal als attributieve essentie lijkt wel wetenschappelijk onderzocht te kunnen worden)
Maar misschien is dat essentialisme ook dan niet echt wetenschappelijk.
Hoewel taal/taalgebruik als attributieve essentie wel wetenschappelijk onderscheid lijkt te bieden. Maar misschien is dat ook schijn.
Het gaat denk ik om het kunnen maken van onderscheid. Wat voor soort onderscheid kan men maken zonder essenties/essentialistisch denken?
Men "moet" natuurlijk geen onderscheid maken, maar "doet" dat wel...
Bij Spinoza lijkt er er sprake te zijn van een andere definitie van essentie, substantieel essentialisme.
Vergelijk substantieel en attributief essentialisme.
Begeerte is substantieel voor de mens.
Taal/taalgebruik is attributief voor de mens.
Stel dat je begeerte als essentie neemt, en dan de begeerte van een man anders ziet als begeerte van de vrouw. (man - op buiten/expansie gericht, vrouw - op binnen/midden/consolidatie gericht)
Dan zit je gelijk weer met de gender-problematiek en ben je verdacht bij feministen.
Een reden dat essentialisme als fase in de ontwikkeling zou moeten worden afgesloten, is omdat wetenschap niets kan met die man-vrouw verschillen als op expansie of juist consolidatie gericht.
Begeerte als substantiële essentie biedt geen wetenschappelijk onderscheid.
Je zou hier tegen in kunnen brengen dat wetenschap blijkbaar attributief is (taal als attributieve essentie lijkt wel wetenschappelijk onderzocht te kunnen worden)
Maar misschien is dat essentialisme ook dan niet echt wetenschappelijk.
Hoewel taal/taalgebruik als attributieve essentie wel wetenschappelijk onderscheid lijkt te bieden. Maar misschien is dat ook schijn.
Het gaat denk ik om het kunnen maken van onderscheid. Wat voor soort onderscheid kan men maken zonder essenties/essentialistisch denken?
Men "moet" natuurlijk geen onderscheid maken, maar "doet" dat wel...
Reputatie is geen attribuut, het ligt juist in de omgeving en niet in het ding zelf.
Reputatie is slechts substantieel als je vanuit de eenheid denkt van mens in de wereld, in het totaal mens met reputatie.
Reputatie is een narratieve voorstelling, en het bijzondere is wel dat ik via Spinoza komt tot een soort van essentie van de mens in de narratieve voorstelling.
Misschien dat voor alles geldt dat de narratieve voorstelling (het totaal van verhalen over iets/iemand) het wezen is.
De "verhaalbaarheid" (de mate waarin over iets een narratieve voorstelling gemaakt kan worden) is een essentiële eigenschap /een essentieel attribuut, zoals waar Spinoza beschreven lijkt te hebben.
Aan de andere kant is "reputatie" of de fixatie hierop misschien wel iets typisch Westers.
Reputatie is slechts substantieel als je vanuit de eenheid denkt van mens in de wereld, in het totaal mens met reputatie.
Reputatie is een narratieve voorstelling, en het bijzondere is wel dat ik via Spinoza komt tot een soort van essentie van de mens in de narratieve voorstelling.
Misschien dat voor alles geldt dat de narratieve voorstelling (het totaal van verhalen over iets/iemand) het wezen is.
De "verhaalbaarheid" (de mate waarin over iets een narratieve voorstelling gemaakt kan worden) is een essentiële eigenschap /een essentieel attribuut, zoals waar Spinoza beschreven lijkt te hebben.
Aan de andere kant is "reputatie" of de fixatie hierop misschien wel iets typisch Westers.
Als je Spinoza leest met Gödel's ogen, blijft er van Spinoza (helaas misschien wel) niet veel meer over.
Een sluitende filosofie dat wel, maar gebaseerd op een (binnen die filosofie) onbewijsbaar iets: Wat is immers de reputatie, of essentie, van een imago.
Het leidt maar tot verdere vragen:
Is het imago essentieel om een reputatie te verkrijgen?
Kun je je eigen reputatie veranderen? Krijg je daardoor een ander imago?
Hoeveel essenties zijn er dan mogelijk, binnen een reputatie?
Is er (een essentie van) een quotiënt van imago/reputatie mogelijk?
Voor zover ik de gedachten van Spinoza begrijp: Niet.
(Ik heb hem overigens niet zorgvuldig bestudeerd, dat wil ik er gelijk bij zeggen. Ik zou hem niet tekort willen doen, de man van "ons" briefje van duizend gulden, dus corrigeer me waar nodig.)
Zou er ook een niet-essentieel imago kunnen bestaan? Wat voor een reputatie heeft die dan op zijn beurt.
Binnen het werk van Spinoza, gelden deze vragen niet. (Als ik hem goed begrijp.)
Kapitalistisch socialisme, met een vleugje nationalisme, een flinke scheut egoïsme en wat essentie van altruïsme, daarbovenop een schaafsel van anarchie, lekker laten garen in de oven op standje anomie, durf ik zelfs te stellen.
Zou ze in het Oosten ook goed smaken denk ik, zeker als ik Gödel was.
Eet smakelijk!
![Vriend ;)](./images/smilies/wink03.gif)
Een sluitende filosofie dat wel, maar gebaseerd op een (binnen die filosofie) onbewijsbaar iets: Wat is immers de reputatie, of essentie, van een imago.
Het leidt maar tot verdere vragen:
Is het imago essentieel om een reputatie te verkrijgen?
Kun je je eigen reputatie veranderen? Krijg je daardoor een ander imago?
Hoeveel essenties zijn er dan mogelijk, binnen een reputatie?
Is er (een essentie van) een quotiënt van imago/reputatie mogelijk?
Voor zover ik de gedachten van Spinoza begrijp: Niet.
(Ik heb hem overigens niet zorgvuldig bestudeerd, dat wil ik er gelijk bij zeggen. Ik zou hem niet tekort willen doen, de man van "ons" briefje van duizend gulden, dus corrigeer me waar nodig.)
Zou er ook een niet-essentieel imago kunnen bestaan? Wat voor een reputatie heeft die dan op zijn beurt.
Binnen het werk van Spinoza, gelden deze vragen niet. (Als ik hem goed begrijp.)
Een typisch westerse maaltijd:Aan de andere kant is "reputatie" of de fixatie hierop misschien wel iets typisch Westers.
Kapitalistisch socialisme, met een vleugje nationalisme, een flinke scheut egoïsme en wat essentie van altruïsme, daarbovenop een schaafsel van anarchie, lekker laten garen in de oven op standje anomie, durf ik zelfs te stellen.
Zou ze in het Oosten ook goed smaken denk ik, zeker als ik Gödel was.
Eet smakelijk!
![Vriend ;)](./images/smilies/wink03.gif)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Ho wacht even, niet te snel, als dat filosoferen na Spinoza is van mij, niet van Spinoza.
In een vertaling van Spinoza gaat het om "wezenheid", en ik weet dat het om de zogenaamde "ware idee" gaat dat alles zijn explicatie geeft, een soort kracht.
Ik ga er nogal vrij mee aan de haal.
"Improvement of the understanding" is vrij toegankelijk op het web, een luttle 105 paragrafen of zoiets, dus wie let je...Let ook eens op paragraaf 31, evolutieleer avant la lettre. E.e.a. is ook een directe reactie op Descartes, later de Ethica speciaal.
In een vertaling van Spinoza gaat het om "wezenheid", en ik weet dat het om de zogenaamde "ware idee" gaat dat alles zijn explicatie geeft, een soort kracht.
Ik ga er nogal vrij mee aan de haal.
"Improvement of the understanding" is vrij toegankelijk op het web, een luttle 105 paragrafen of zoiets, dus wie let je...Let ook eens op paragraaf 31, evolutieleer avant la lettre. E.e.a. is ook een directe reactie op Descartes, later de Ethica speciaal.
Ik ook.Ik ga er nogal vrij mee aan de haal.
ik heb de rest van je advies niet gevolgd, omdat "improvement of understanding" niet aan mij gericht is. Ik heb al veel te veel empathie, en langer dan 24 uur, of een zonnedag, huilen kan ik eenvoudigweg niet.
"Wezen(d)heid", is essentieel bij Spinoza.
Dat is een axioma van hem.
Net als: "Ik geloof dát ik ben", bij Descartes schittert van afwezigheid.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Ik zit al tegen de vermeende goegemeente achter mijn muren te lullen.
Het gaat over de kwestie van zelfregulering. Wel of niet?
Ik vind van wel, maar dan maak je de ander overbodig, een soort van (die ander is natuurlijk vrij om ook aan zelfregulering te doen). Wat vind jij?
Heel wat anders dan Spinoza, of niet?
Het gaat over de kwestie van zelfregulering. Wel of niet?
Ik vind van wel, maar dan maak je de ander overbodig, een soort van (die ander is natuurlijk vrij om ook aan zelfregulering te doen). Wat vind jij?
Heel wat anders dan Spinoza, of niet?
Jetlag ..
Dat is mijn eerste reactie.
Essentialisme koppelen aan reputatie.
Dat klinkt als psychologiseren:
Dat je essentie belangrijk zou vinden omdat al je inspanningen om je zelf te presenteren futiel zou vinden als je het essentialisme niet zou accepteren.
Bij mij komt het nu over als zo iets van:
Als de ervaring van de absoluutheid van je bestaan geen verwondering meer oproept; of als je onvermogen hebt om daar bij anderen iets af te dwingen van belang te zijn, dat je dan omwegen moet gaan bewandelen.
Misschien een prelude op je nieuwe website?
Voor nu in ieder geval: Jetlag.
Je brengt me in ieder geval hoop dat er nog echt wat te filosoferen valt.
Maar dat is geen antwoord. Maar er is nog tijd ...
Dat is mijn eerste reactie.
Essentialisme koppelen aan reputatie.
Dat klinkt als psychologiseren:
Dat je essentie belangrijk zou vinden omdat al je inspanningen om je zelf te presenteren futiel zou vinden als je het essentialisme niet zou accepteren.
Bij mij komt het nu over als zo iets van:
Als de ervaring van de absoluutheid van je bestaan geen verwondering meer oproept; of als je onvermogen hebt om daar bij anderen iets af te dwingen van belang te zijn, dat je dan omwegen moet gaan bewandelen.
Misschien een prelude op je nieuwe website?
Voor nu in ieder geval: Jetlag.
Je brengt me in ieder geval hoop dat er nog echt wat te filosoferen valt.
Maar dat is geen antwoord. Maar er is nog tijd ...
"Eruditie is alleen weggelegd voor loosers".
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)
Zeker weten.
Maar ook zelfregulering gaat gepaard met ontdekken van grenzen.
En als de buren -als stel- dáárom ruzie hebben, heb ik er geen moeite mee.
Totdat ze de grens oversteken en ruzie met mij gaan zoeken.
Maar dan komen ze van een koude kermis thuis.
Ik geef niet op.
Want bij:
"Ik ga haar de kop inslaan"
- "Moet hij maar proberen, ik schop z'n kloten in z'n keel"
Ga ik optreden.
Want blijkbaar is dan van zelfregulering geen sprake meer.
Eerder hulpgeroep.
Over de verbetering van verstand(sverhouding) gesproken ...
Maar ook zelfregulering gaat gepaard met ontdekken van grenzen.
En als de buren -als stel- dáárom ruzie hebben, heb ik er geen moeite mee.
Totdat ze de grens oversteken en ruzie met mij gaan zoeken.
Maar dan komen ze van een koude kermis thuis.
Ik geef niet op.
Want bij:
"Ik ga haar de kop inslaan"
- "Moet hij maar proberen, ik schop z'n kloten in z'n keel"
Ga ik optreden.
Want blijkbaar is dan van zelfregulering geen sprake meer.
Eerder hulpgeroep.
Over de verbetering van verstand(sverhouding) gesproken ...
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Geeft niks, als het maar duidelijk is.
Zou je dat een beetje kunnen uitweiden?
Ik dacht even te begrijpen wat je bedoelde, maar de rest van je zin -dat met die omwegen- begrijp ik dan weer niet.yopi schreef:Als de ervaring van de absoluutheid van je bestaan geen verwondering meer oproept; of als je onvermogen hebt om daar bij anderen iets af te dwingen van belang te zijn, dat je dan omwegen moet gaan bewandelen.
Zou je dat een beetje kunnen uitweiden?
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Daar zeg je zo wat. Zit wel wat in he, dat essentialisme..?yopi schreef:Jetlag ..
Dat is mijn eerste reactie.
Essentialisme koppelen aan reputatie.
Dat klinkt als psychologiseren:
Dat je essentie belangrijk zou vinden omdat al je inspanningen om je zelf te presenteren futiel zou vinden als je het essentialisme niet zou accepteren.
Ben benieuwd naar de tweede reactie.
In ieder geval is Spinoza bezig met reageren of Descartes, en hebben ze beiden een reputatie in stand te houden. Spinoza heeft het ook over "clear and distinct ideas" en een "method" in die verhandeling.
De methode bij Spinoza is ook wiskundig van opbouw, deductief naar een axioma toe. Dat kan blijkbaar,
Die twee laatste dingen zijn prima.
Maar ze verbergen het beginpunt ..
Maar wel fijne reacties om depressiviteit te vermijden.
............
Ik zou bijna zeggen dat het idee van essentie een feit is dat je vanuit jezelf over kan dragen op andere dingen en mensen. Maar dat je daar niet per se blijer van wordt.
Maar ze verbergen het beginpunt ..
Maar wel fijne reacties om depressiviteit te vermijden.
............
Ik zou bijna zeggen dat het idee van essentie een feit is dat je vanuit jezelf over kan dragen op andere dingen en mensen. Maar dat je daar niet per se blijer van wordt.
HMyopi schreef:Dat is aan Leon om te beantwoorden. Het heeft te maken met filosoferen als je ouder wordt en een ontdekking gaat dimmen.
Mooie uitweiding.
Ik geloof dat ik het begrijp, die dimmende ontdekking.
Net voor de zon opgaat is het duister, daarna komt het dimmen. Dan de schemer en vervolgens het licht.
Heb ik goed opgelet, of begrijp ik weer eens verkeerd?
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Ah!
Eindelijk eens een kruispost, die het niet hoeft te zijn.
In essentie.
Maar wordt, voor wat hij waard is, essentieel.
Eindelijk eens een kruispost, die het niet hoeft te zijn.
In essentie.
Maar wordt, voor wat hij waard is, essentieel.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Nou...overdraagbaarheid, ik dacht zelf meer aan het mogelijk maken van onderscheid/onderscheidingen.yopi schreef:Die twee laatste dingen zijn prima.
Maar ze verbergen het beginpunt ..
Maar wel fijne reacties om depressiviteit te vermijden.
............
Ik zou bijna zeggen dat het idee van essentie een feit is dat je vanuit jezelf over kan dragen op andere dingen en mensen. Maar dat je daar niet per se blijer van wordt.
De gewetensvraag: waarom is onderscheid nodig?
De gewetens-gewetensvraag: waarom wil je zo graag onderscheiden?
Maar ik ga in bad nu, met een kilo magnesiumsulfaat.
Dat schijnt te helpen.
( :greins: )
Tot morgen!
Maar ik ga in bad nu, met een kilo magnesiumsulfaat.
Dat schijnt te helpen.
( :greins: )
Tot morgen!
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Hij dringt nu pas door ...yopi schreef:Een metafoor geeft de mogelijkheid een essentie over te dragen die begrijpelijk is
Waarvoor dank.
![Kusje :K](./images/smilies/kusje.gif)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Voor wat het waard is: Anders zie je niks.Leon schreef:Nou...overdraagbaarheid, ik dacht zelf meer aan het mogelijk maken van onderscheid/onderscheidingen.yopi schreef:Die twee laatste dingen zijn prima.
Maar ze verbergen het beginpunt ..
Maar wel fijne reacties om depressiviteit te vermijden.
............
Ik zou bijna zeggen dat het idee van essentie een feit is dat je vanuit jezelf over kan dragen op andere dingen en mensen. Maar dat je daar niet per se blijer van wordt.
De gewetensvraag: waarom is onderscheid nodig?
En dat is een natuurlijke behoefte, los van de zin er van.
"Eruditie is alleen weggelegd voor loosers".
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)
Errug goed argument en leuk paradoxaal.Het argument vanuit kracht, voor waarom we onderscheid maken, is dat we dan kunnen aantonen dat onderscheid maken niet hoeft.
Peter Sloterdijk gebruikt het argument dat onderscheid wel hoeft omdat de tijd er om vraagt.
Hij zegt bijvoorbeeld dat mensen van nature sociologen zijn en zich dat niet bewust hoeven te maken, ware het niet dat het nogal es mis gaat.
<sic>
![Hmmm :-k](./images/smilies/eusa_think.gif)
Yes! Please ..Leon schreef:Ik heb nog een dvd met interview van Grunberg met Sloterdijk (en anderen). Vind je dat wat?
Dan stuur ik het jouw kant op, het heeft geen zin eindeloos te bewaren...
Is toch wel mooi om te zien dat Sloterdijk live net zo erudiet blijft als in zijn boeken.
Grunberg vind ik beter als ik hem filosofisch hoor als in zijn schrijfsels.
nu dan wat zegt Spinoza over "onderscheid"?
Er is in de tekst sprake van verschijnselen.
De essentie van een verschijnsel is het ware idee, wat is dat ware idee, dat alle verschijnselen uit God komen. God dan begrepen als som van de zijnden.
Verschijnsel en zijnde is dan hetzelfde, denk ik, en God is de som.
Onderscheid heb je dus als onderdeel van een rekenkundige operatie.
Dat mag plussen en minnen zijn, vermenigvuldigen en delen, verheffen of trekken.
Uiteindelijk is het nooit meer dan de som.
Waarmee je dus onderscheid kunt maken tussen delen van de som.
Het onderscheid is bepalend voor de deelfactor.
Er is in de tekst sprake van verschijnselen.
De essentie van een verschijnsel is het ware idee, wat is dat ware idee, dat alle verschijnselen uit God komen. God dan begrepen als som van de zijnden.
Verschijnsel en zijnde is dan hetzelfde, denk ik, en God is de som.
Onderscheid heb je dus als onderdeel van een rekenkundige operatie.
Dat mag plussen en minnen zijn, vermenigvuldigen en delen, verheffen of trekken.
Uiteindelijk is het nooit meer dan de som.
Waarmee je dus onderscheid kunt maken tussen delen van de som.
Het onderscheid is bepalend voor de deelfactor.
Het quotiënt.
Wie heeft dat rotding uitgevonden.
Ratio, wordt het ook wel eens genoemd.
Dat is het enige punt waar oneindigheid en nul stuklopen, en derhalve de wiskunde. (Ga maar na: pi is ook een quotiënt immers. De omtrek van een cirkel gedeeld door zijn diameter. Desondanks heet het een "irrationaal" getal.)
Hele kunstgrepen worden toegepast de oneindigheden te laten verdwijnen, zodat de ratio maar kan blijven kloppen.
Maf hoor.
QED noemt zichzelf: Quantum Elektro Dynamica.
Maar zolang het (bijna) elk experiment kan bewijzen, doet het zijn naam eer aan.
Binnen qed, en eigenlijk binnen de hele qm, wordt gesproken over kansen/waarschijnlijkheden. Deeltje-/golfkarakter en dergelijke.
Het is zuivere ratio ... quotiënten.
Die niet om kan gaan met nul en oneindig, zoals een menselijke geest dat wel kan.
Misschien klink ik nu wel vreselijk onnozel als ik beweer dat:
- Er een Wiskunde bestaat, die nog valt te ontdekken
- Wiskunde een irrationele kijk is, van de geldende ratio.
- Enkel Filosofie tot een nieuwe Wiskunde kan leiden.
Het laatste blijkt wel eigenlijk wel: elk nieuw wiskundig fenomeen geeft filosofische vragen.
En roept daarmee op tot verstandsverbetering.
Ratio, schijnt iets typisch menselijks te zijn.
Ik heb tijdens mijn vakantie "White Fang" van Jack London gelezen.
"Tsja, ratio aan het werk", dacht ik toen ik het uit had.
En begreep ik opeens dat "nul" en "oneindig" wiskundige begrippen waren.
Waardoor ik inzag, dat de hele wiskunde met zichzelf overhoop ligt.
Ik trek er mijn vingers maar van af.
Ik ga de natuur eens wat beter bestuderen.
Dat lijkt me veel "echter".
Want binnen de ratio van de Natuur geldt geen: "Tertium Non Datur"
Dat lijkt me niet meer dan logisch. Intuïstisch logisch weliswaar, maar logisch, qua zekerheid, qua logische waarheid.
Nou ja, kijk, dat geeft weer grond onder de voeten.
En een uitzicht naar een horizon.
Als goed naar de horizon kijkt, zie je dat hij hemel en aarde (of zee) precies door de helft deelt. (Als je goed kijkt.)
Ah!
Heerlijk, zo'n vakantie.
Laadt alle batterijen weer op!
![Tevreden :cool:](./images/smilies/cool.gif)
Wie heeft dat rotding uitgevonden.
Ratio, wordt het ook wel eens genoemd.
Dat is het enige punt waar oneindigheid en nul stuklopen, en derhalve de wiskunde. (Ga maar na: pi is ook een quotiënt immers. De omtrek van een cirkel gedeeld door zijn diameter. Desondanks heet het een "irrationaal" getal.)
Hele kunstgrepen worden toegepast de oneindigheden te laten verdwijnen, zodat de ratio maar kan blijven kloppen.
Maf hoor.
QED noemt zichzelf: Quantum Elektro Dynamica.
Maar zolang het (bijna) elk experiment kan bewijzen, doet het zijn naam eer aan.
Binnen qed, en eigenlijk binnen de hele qm, wordt gesproken over kansen/waarschijnlijkheden. Deeltje-/golfkarakter en dergelijke.
Het is zuivere ratio ... quotiënten.
Die niet om kan gaan met nul en oneindig, zoals een menselijke geest dat wel kan.
Misschien klink ik nu wel vreselijk onnozel als ik beweer dat:
- Er een Wiskunde bestaat, die nog valt te ontdekken
- Wiskunde een irrationele kijk is, van de geldende ratio.
- Enkel Filosofie tot een nieuwe Wiskunde kan leiden.
Het laatste blijkt wel eigenlijk wel: elk nieuw wiskundig fenomeen geeft filosofische vragen.
En roept daarmee op tot verstandsverbetering.
Ratio, schijnt iets typisch menselijks te zijn.
Ik heb tijdens mijn vakantie "White Fang" van Jack London gelezen.
"Tsja, ratio aan het werk", dacht ik toen ik het uit had.
En begreep ik opeens dat "nul" en "oneindig" wiskundige begrippen waren.
Waardoor ik inzag, dat de hele wiskunde met zichzelf overhoop ligt.
Ik trek er mijn vingers maar van af.
Ik ga de natuur eens wat beter bestuderen.
Dat lijkt me veel "echter".
Want binnen de ratio van de Natuur geldt geen: "Tertium Non Datur"
Dat lijkt me niet meer dan logisch. Intuïstisch logisch weliswaar, maar logisch, qua zekerheid, qua logische waarheid.
Nou ja, kijk, dat geeft weer grond onder de voeten.
En een uitzicht naar een horizon.
Als goed naar de horizon kijkt, zie je dat hij hemel en aarde (of zee) precies door de helft deelt. (Als je goed kijkt.)
Ah!
Heerlijk, zo'n vakantie.
Laadt alle batterijen weer op!
![Tevreden :cool:](./images/smilies/cool.gif)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
nul->oneindig = P
Oneindig impliceert nul.
Als nul dan oneindig.
<t|P>
Er is een t waarop P geldt.
De t van de waarnemer is niet noodzakelijkerwijs de t van van het gebeuren.
To -> Ts
De tijd van het subject impliceert de tijd van het object
Als To dan Ts.
Daar rijst weer een leuke vraag (ratio) uit:
To/Ts = k
In ieder geval is k niet nul of oneindig (dat kan niet, vanwege de impliciete relatie) maar is k constant?
Misschien is k in sommige (voorkomende) gevallen wel een NaN?
In dat geval heeft f(k) duidelijk een domein en een daarmee samenhangend bereik.
Voor welke k zou moeten gelden dat nul=oneindig weet ik niet, ik vraag me af of dat überhaupt empirisch is te bewijzen.
Zeer rationeel allemaal, maar gelukkig hebben we nog een Björkdie het wel schijnt te begrijpen. (Leuk clipje, gebruikt het "menu" van de Biophilia-app)
:)
Oneindig impliceert nul.
Als nul dan oneindig.
<t|P>
Er is een t waarop P geldt.
De t van de waarnemer is niet noodzakelijkerwijs de t van van het gebeuren.
To -> Ts
De tijd van het subject impliceert de tijd van het object
Als To dan Ts.
Daar rijst weer een leuke vraag (ratio) uit:
To/Ts = k
In ieder geval is k niet nul of oneindig (dat kan niet, vanwege de impliciete relatie) maar is k constant?
Misschien is k in sommige (voorkomende) gevallen wel een NaN?
In dat geval heeft f(k) duidelijk een domein en een daarmee samenhangend bereik.
Voor welke k zou moeten gelden dat nul=oneindig weet ik niet, ik vraag me af of dat überhaupt empirisch is te bewijzen.
Zeer rationeel allemaal, maar gelukkig hebben we nog een Björkdie het wel schijnt te begrijpen. (Leuk clipje, gebruikt het "menu" van de Biophilia-app)
:)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
tweede Bjork clipj werkt niet.
0 = oneindig als je telkens de naar het midden gerichte operaties als gelijk/gelijkwaardig beschouwt. vraag is dan wel weer wat het midden is.
dus mogelijk is het makkelijker om de naar extremen gerichte operaties als gelijkwaardig te beschouwen.
dus 2 -1 <=> 2 + 1
je mag voor die wiskunde dus nooit meer enkelvoudig 2 - 1 doen.
0 = oneindig als je telkens de naar het midden gerichte operaties als gelijk/gelijkwaardig beschouwt. vraag is dan wel weer wat het midden is.
dus mogelijk is het makkelijker om de naar extremen gerichte operaties als gelijkwaardig te beschouwen.
dus 2 -1 <=> 2 + 1
je mag voor die wiskunde dus nooit meer enkelvoudig 2 - 1 doen.
1+x <=> 1-x
Geldt zowel voor x=0 als (bij benadering) x=oo, maar weer niet als x=1 of als x een infinitesimaal is, dan zit er een verschil in benadering van de positieve of de negatieve zijde.
Wat weer blijkt uit het quotiënt: (1+x)/(1-x)
(Die dan weer als horizontale asymptoot -1 heeft)
Nog leuker wordt het als je in plaats van x, z neemt. (z impliceert een complexe variabele, van de vorm a+ib)
Vul maar eens bij wolframalphain: (1+z)/(1-z) en kijk eens naar de "complex map".
(Ik meen dat blauw voor Re(z) en rood voor Im(z) staat)
Rare plaatjes allemaal.
Geldt zowel voor x=0 als (bij benadering) x=oo, maar weer niet als x=1 of als x een infinitesimaal is, dan zit er een verschil in benadering van de positieve of de negatieve zijde.
Wat weer blijkt uit het quotiënt: (1+x)/(1-x)
(Die dan weer als horizontale asymptoot -1 heeft)
Nog leuker wordt het als je in plaats van x, z neemt. (z impliceert een complexe variabele, van de vorm a+ib)
Vul maar eens bij wolframalphain: (1+z)/(1-z) en kijk eens naar de "complex map".
(Ik meen dat blauw voor Re(z) en rood voor Im(z) staat)
Rare plaatjes allemaal.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Wat een gedoe en getob toch met die essentie.
Wat is een vakantie nu essentieel?
Ik pin deze vlinder even vast op het vlinderbord met de uitspraak:
Essentieel voor vakantie is dat je je niet hoeft bezig te houden met essentiële dingen.
Wat me op de uitspraak brengt:
Essentie is dat waar je denken zich op focust.
Klinkt niet erg essentieel omdat na even nadenken altijd datgene waar je op focust uit het gezicht verdwijnt.
Dus: Essentieel voor de essentie is dat je iets in handen hebt waar je de focus kunt handhaven.
<pauze>
Wat is een vakantie nu essentieel?
Ik pin deze vlinder even vast op het vlinderbord met de uitspraak:
Essentieel voor vakantie is dat je je niet hoeft bezig te houden met essentiële dingen.
Wat me op de uitspraak brengt:
Essentie is dat waar je denken zich op focust.
Klinkt niet erg essentieel omdat na even nadenken altijd datgene waar je op focust uit het gezicht verdwijnt.
Dus: Essentieel voor de essentie is dat je iets in handen hebt waar je de focus kunt handhaven.
<pauze>
Dat is in naïeve zin altijd iets wat je zintuiglijk kunt vasthouden.
Hoewel daar ook dat effect is van dat het verdwijnt.
(Je moet naast de ster kijken om hem te blijven zien heb ik in mijn jeugd geleerd op de astronomische afdeling van de hobby-club.)
Als uitweiding nog even gezegd dat als je probeert ongericht je zintuigen te gebruiken er meestal wel iets optreedt waar je je op focust.
Maar dat is nog niet genoeg om de essentie van essentie te benaderen.
Naast het zintuiglijke aspect is er ook nog iets nodig van wat ik maar noem 'dat het van belang is'.
Leon noemde de begeerte en gaf vervolgens de deconstructie er van.
En wel omdat het niet wetenschappelijk te grijpen is of dat je ruzie met belangengroepen krijgt.
Essentie moet niet te deconstrueren zijn om essentie te zin dus.
Wat me op dit moment nog bijblijft is dat je eigen bestaan (met dank aan Descartes en later in de filosofie het 'Cogito' genoemd om het bespreekbaar te houden) eigenlijk het enigste is.
Als je dit echt kunt vasthouden raak je in coma of zo iets.
Dan komt Husserl met zijn idee van dat bewustzijn altijd bewustzijn van iets is. En dus niet van jezelf.
En als zijtak van de fenomenologie Heidegger met zijn 'Sein' en vooral in het begin 'Dasein'.
.....
Voor het gemak zou ik aanbevelen om de zoektocht naar essentie toch er vooral op te letten waar je precies zit met je denken.
Bijvoorbeeld of je psychologisch, filosofisch of wetenschappelijk bezig bent.
Maar ja. De kaart dekt het landschap niet. En achter het landschap gaat de echte werkelijkheid schuil.
De wereld is Beeld geworden verzuchten sommige filosofen.
Waaronder Heidegger die dat als 'essentieel' voor onze tijd benoemt.
..........
Conclusie (voorlopig definitief of definitief voorlopig? Ik weet het niet):
Altijd vakantie houden en filosofie bedrijven als consumeren naast al die begeertes die in ons huishouden.
<pauze>
Hoewel daar ook dat effect is van dat het verdwijnt.
(Je moet naast de ster kijken om hem te blijven zien heb ik in mijn jeugd geleerd op de astronomische afdeling van de hobby-club.)
Als uitweiding nog even gezegd dat als je probeert ongericht je zintuigen te gebruiken er meestal wel iets optreedt waar je je op focust.
Maar dat is nog niet genoeg om de essentie van essentie te benaderen.
Naast het zintuiglijke aspect is er ook nog iets nodig van wat ik maar noem 'dat het van belang is'.
Leon noemde de begeerte en gaf vervolgens de deconstructie er van.
En wel omdat het niet wetenschappelijk te grijpen is of dat je ruzie met belangengroepen krijgt.
Essentie moet niet te deconstrueren zijn om essentie te zin dus.
Wat me op dit moment nog bijblijft is dat je eigen bestaan (met dank aan Descartes en later in de filosofie het 'Cogito' genoemd om het bespreekbaar te houden) eigenlijk het enigste is.
Als je dit echt kunt vasthouden raak je in coma of zo iets.
Dan komt Husserl met zijn idee van dat bewustzijn altijd bewustzijn van iets is. En dus niet van jezelf.
En als zijtak van de fenomenologie Heidegger met zijn 'Sein' en vooral in het begin 'Dasein'.
.....
Voor het gemak zou ik aanbevelen om de zoektocht naar essentie toch er vooral op te letten waar je precies zit met je denken.
Bijvoorbeeld of je psychologisch, filosofisch of wetenschappelijk bezig bent.
Maar ja. De kaart dekt het landschap niet. En achter het landschap gaat de echte werkelijkheid schuil.
De wereld is Beeld geworden verzuchten sommige filosofen.
Waaronder Heidegger die dat als 'essentieel' voor onze tijd benoemt.
..........
Conclusie (voorlopig definitief of definitief voorlopig? Ik weet het niet):
Altijd vakantie houden en filosofie bedrijven als consumeren naast al die begeertes die in ons huishouden.
<pauze>
Wel fascinerend. Ik stel me dus een groene lijn voor als "resultante" die dan het "gebied" van wiskunde aangeeft waar 1+z == 1-z als veldeigenschap heeft.memeticae schreef: Vul maar eens bij wolframalphain: (1+z)/(1-z) en kijk eens naar de "complex map".
(Ik meen dat blauw voor Re(z) en rood voor Im(z) staat)
Rare plaatjes allemaal.
Ha grappig. Dat is wat ik ook probeer te doen, ik probeer me het lichaam voor te stellen dat door die velden begrensd wordt.
Nog geen makkelijke opgave.
Inderdaad, telkens als ik dat beeld zie (of een afbeelding ervan), zie ik er zo'n stripballonnetje -een wolkje- boven hangen, met de woorden: "Denk dan! Denk dan!"
Zij die het beeld hadden gestolen uit de tuin van het Singer in Laren, hadden beter eerst het beeld kunnen bestuderen, wie weet waren ze er dan eerder achter gekomen dat brons minder waard is dan koper. (Die arme denker kreeg nog een pak op zijn lazer ook van ze, toen ze er uiteindelijk achter kwamen)
Nog geen makkelijke opgave.
yopi schreef:(...) die eigenlijk 'De tobber' genoemd had moeten worden.
Inderdaad, telkens als ik dat beeld zie (of een afbeelding ervan), zie ik er zo'n stripballonnetje -een wolkje- boven hangen, met de woorden: "Denk dan! Denk dan!"
Zij die het beeld hadden gestolen uit de tuin van het Singer in Laren, hadden beter eerst het beeld kunnen bestuderen, wie weet waren ze er dan eerder achter gekomen dat brons minder waard is dan koper. (Die arme denker kreeg nog een pak op zijn lazer ook van ze, toen ze er uiteindelijk achter kwamen)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Begrijpen en verstaan is hetzelfde als meten zonder gissen.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 10 gasten