WAT BEN JE AAN HET LEZEN?

Heb je een mooi, interessant of indrukwekkend boek gelezen, deel het met ons!
Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 29 mei 2015, 14:21

yopi schreef:
Rens Bod, de vergeten wetenschappen.
Ik heb wat recensies gelezen over dit boek.
Ik ga het lezen.
Ik heb het in ieder geval binnen. Ziet er uit als iets om in te grasduinen.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 29 mei 2015, 14:23

Van de bibliotheek overigens. Dan gaat er ook een bijdrage naar de auteur ..

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 02 jun 2015, 14:46

Ik ben bang dat dit boek voor mij (voor mij dus) te compact, te divers, te academisch en te formeel is.
Maar ik kan me voorstellen als je het in huis hebt, je het af en toe openslaat en een stuk leest.

Gebruikersavatar
memeticae
Posts in topic: 11
Berichten: 6403
Lid geworden op: 07 jun 2014, 02:30

Bericht door memeticae » 04 jun 2015, 22:02

Het is inderdaad geen kaft-tot-kaft boek, meer een naslagwerk.

(En toch, telkens als ik het ergens open sla ben ik een hele tijd aan het lezen (en bladeren).)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 04 jun 2015, 22:28

Die academici zijn zo slecht nog niet.

Gebruikersavatar
memeticae
Posts in topic: 11
Berichten: 6403
Lid geworden op: 07 jun 2014, 02:30

Bericht door memeticae » 04 jun 2015, 23:50

Die weten je wat te vertellen.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Soyonne
Posts in topic: 3
Berichten: 38
Lid geworden op: 28 nov 2015, 02:50

Bericht door Soyonne » 11 dec 2015, 23:30

Ok, boek dat ik nu aan het lezen ben is "Ik kom terug" van Adriaan van Dis.
Lijkt veelbelovend. Gaat over de relatie met zijn moeder.

Slechtste boek dat ik mij kan herinneren is 'De wereld van Sophie'.
Al bij de eerste pagina zat ik me ontzettend te ergeren aan de kinderlijke stijl. Maar kwestie van smaak denk ik want ik ken veel mensen die het goed vonden.

Maar ik houd en hield gewoon niet van kinderboeken.

Leon

Bericht door Leon » 12 dec 2015, 09:37

Hallo Soyonne, welkom.
Je bent dus een lezer. Lees je ook wel filosofische werken, of alleen literatuur?
Heb je wel eens wat van Grunberg gelezen? Hoe vond je dat?

Soyonne
Posts in topic: 3
Berichten: 38
Lid geworden op: 28 nov 2015, 02:50

Bericht door Soyonne » 19 dec 2015, 00:09

Hi Leon, fijn om me welkom te voelen.

Ja, ik ben een lezer. Hoewel ik tegenwoordig maar een fractie lees van wat ik zou kunnen lezen, ik blijf een lezer.

Bedoel je nou Arnon Grunberg? Ik lees af en toe zijn columns in de Volkskrant. 'Tirza' kwam ik niet doorheen maar heb er ook geen moeite voor gedaan. Zijn columns vind ik wel ok, soms.

Bedoel je die? Is dat een filosoof? Of gewoon een romanschrijver?

Ik lees alles wat de moeite waard is en wat ik leuk vind, literatuur of niet.

Kun je me iets aanraden? Altijd geïnteresseerd.

Leon

Bericht door Leon » 19 dec 2015, 10:26

Ja ik bedoelde Arnon Grunberg, de schrijver. Hij heeft ook nog wel filosofische interesse en ooit filosofen als Peter Sloterdijk geinterviewd. Ik ben benieuwd waarom je niet door Tirza heen kwam. Zijn karakters zijn gemankeerde zielen, en dat is moeilijk spiegelen, maar juist vanwege het zelfonderzoek wel interessant. "Huid en haar" is zo'n boek dat je echt emotioneel iets aandoet. Ik zie dat in de lijn van "Onder professoren" van W.F. Hermans.

Maar goed welkom dus, en laat gerust wat van je horen over de boeken die je leest.

Soyonne
Posts in topic: 3
Berichten: 38
Lid geworden op: 28 nov 2015, 02:50

Bericht door Soyonne » 24 dec 2015, 21:43

Mijn favoriete genre is fantasy. Daarvoor was het historische romans. Ik vluchtte vaak weg in werelden die er nu niet meer of nog niet zijn, of helemaal nooit geweest zijn, zolang het maar niet hier en nu was. En toen ontdekte ik fantasy. Fantasy staat nog meer dan historische romans los van de werkelijkheid.

En gaandeweg realiseerde ik me dat fantasy vaak een soort beeldspraak is. Omdat het zo zwart/wit is. Grijs bestaat niet. Het is goed tegen slecht. De simpliciteit van die werelden vond ik heerlijk.
Maar soms las ik verhalen die leken op een situatie in de werkelijkheid, ze hielden je een spiegel voor, je zag hoe mensen overal en altijd op dezelfde manier reageren.
Fantasy leent zich goed voor filosofische bespiegelingen.
Eigenlijk hebben ze altijd iets in zich van: Stel je voor, dat...
Het spreekt tot de verbeelding.

Niet te verwarren met SF, overigens. Ik lees ook SF maar dat heeft toch een meer technische, minder romantische sfeer. Asimov vond ik erg goed.

Het bovenstaande verklaart waarschijnlijk waarom ik Tirza niet heb uitgelezen. Teveel hier en nu, ik vond het toentertijd niet boeiend maar dat kan veranderen.

Overigens vond ik alle boeken die mijn ouders hadden van W.F. Hermans erg goed, als tiener al. "Onder professoren" zat er niet bij. Die moet ik dus nog lezen. Maar jemig, er is nog zoveel te lezen.

Het laatste boek dat ik mij werkelijk ontzettend goed vond, is "Dit zijn de namen", van Tommy Wieringa. Dat heeft mij emotioneel enorm geraakt.
Alles klopte, zijn stijl van schrijven vind ik geweldig, korte kernachtige zinnen zo vol van betekenis. Wat een genot.

Boeken horen toch ook tot de kunst? Ja toch? Ik vind van wel.

Leon

Bericht door Leon » 25 dec 2015, 09:12

Ja idd, boeken zijn soms kunst.

Ken je Jack Vance? Durdane, Tschai, Wyst,(titels) een soort sf-fantasy alsof je de kans krijgt totale nieuwe levens aan te nemen, weergaloos. Was jarenlang mijn favoriete schrijver (als jongeling) totdat ik AE van Vogt ontdekte die het nog veel bizarder/interessanter maakt met die avonturen.

De film Bridge to Terrabithia markeert een soort afscheid van fantasy, althans in het hoofd niet in het hart. De realiteitszin is er op harde manier bijgekomen.

Romans als Tirza maken juist duidelijk hoe in de eigen wereld blijven een gevangenschap is. Huid en haar nog veel meer. Vaak loopt het dan niet goed af. Weinig happy-ends bij Grunberg, of je moet het einde van het dunne boekje "Het bestand" goed willen noemen. Ik lees die boeken als louterend, zodat ik mijn eigen gevangenschap ga zien.

Op een romantische manier kan je het gevecht tegen de gevangenschap van en door jezelf weer als avontuur zien.

Leon

Bericht door Leon » 30 dec 2015, 11:22

Mijn laatste uitgelezen boek is "de thigmofiel" van Midas Dekkers. Ik ben een fan van Midas Dekkers. Naast mijn interesse voor het biologische komt ook het psychologische aan bod. Zijn boeken zijn interessant voor filosofen om door te denken op biologische gegevens. De thigmofiel is iemand die graag in besloten ruimtes zit, het huisje-boompje-beestje mens zeg maar. In erkenning van het thigmofiele begrijp je bepaalde keuzes van jezelf en de medemens beter. En ook de tegenhanger, de claustrofobe mens. Het boekje bevat een weergaloos betoog tegen moderne glas-architectuur, met glas als onnatuurlijk materiaal (geen vaste stof, geen vloeistof).

Verder ben ik nog in diverse boeken bezig.

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 11 jan 2016, 18:16

Ik zit momenteel te grasduinen in:
  • 1. Leven en leer van beroemde filosofen van Diogenes Laërtius,
    2. Wonderbaarlijke verschijnselen van Phlegon van Tralles,
    3. De wijsheid van de honden: teksten van de Griekse cynici, fragmenten samengesteld door Georg Luck.
Ik ben tegenwoordig nogal op de klassieke toer, eigenlijk.
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 11 jan 2016, 18:21

Soyonne schreef:Niet te verwarren met SF, overigens. Ik lees ook SF maar dat heeft toch een meer technische, minder romantische sfeer. Asimov vond ik erg goed.[1]
Boeken horen toch ook tot de kunst? Ja toch? Ik vind van wel.[2]
Ad 1: We hebben hier destijds het nodige geschreven over Duin van Frank Herbert. Binnen dat genre is het wel een aanrader en een classic, dus bij dezen de tip. :)
Ad 2: Romans behoren wel tot de kunst, althans als het gaat om literair proza. Literair proza kan fictie zijn, maar bijvoorbeeld ook een ego-document. Je wil echter niet weten hoeveel discussies er zijn over wat literatuur nu precies inhoudt en waarom bijvoorbeeld thrillers, streekromans en de bouquet-pockets er niet bij zouden horen.
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Leon

Bericht door Leon » 11 jan 2016, 19:15

Herbert ging wel erg de transhumanistische kant op, wat toen nog een erg nieuw denken was. Fascinerend, maar ook een beetje politiek incorrect.

Een criterium om te bepalen wat lectuur is in plaats van literatuur, is kijken naar de karakterontwikkeling. De zogenaamde flat-characters. Nou barst het in de "literatuur" van de flat-characters...

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 11 jan 2016, 20:06

Leon schreef:Herbert ging wel erg de transhumanistische kant op, wat toen nog een erg nieuw denken was. Fascinerend, maar ook een beetje politiek incorrect.
Wat vond je transhumanistisch aan Duin?
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Leon

Bericht door Leon » 11 jan 2016, 20:10

Hoeveel delen heb je gelezen?

natuurlijk eerst de God-mens worden door een zandworm te worden, en dan de mentats die zichzelf tot supercomputers weten te vormen, de Bene-Gesserit met hun kweekprogramma van de Kwizats Haderach (als ik het goed spel) en ergens in deel 6 komt een persoon voor die supersnel wordt en als het ware bijna de tijd stil kan zetten door zijn metabolisme te veranderen. Ook de ghola, die als kloon toch de herinneringen van zijn voorganger kan krijgen etc.

Leon

Bericht door Leon » 11 jan 2016, 20:28

En dan natuurlijk ook de navigators die door spijs/melange baden zienend worden om door het universum te kunnen reizen

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 11 jan 2016, 21:14

Inderdaad. Ik heb alle zes delen gelezen (maar niet alle boeken die zijn zoon er later omheen geschreven heeft). Maar ik zie dat transhumanistische niet zo.
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 10 apr 2016, 17:03

'De ochtendwandeling' is de eerste paragraaf in het boek 'Het Martyrium' van Elias Canettie, dat ik nu begonnen ben te lezen.

Dat is een onderdeel van het eerste deel van dat boek dat heet: 'Een hoofd zonder wereld'.

Volgende delen heten:
- Hoofdloze wereld; en:
- De wereld in het hoofd

Leon heeft me er toe gebracht dat boek te herlezen.
Ik herinnerde me dat van vroeger omdat ik toen dat boek meegenomen heb uit de bibliotheek omdat de titel me aansprak.

Hij rekent dat tot een persoonlijke ontdekking, en voor mij was dat net zo.

Alleen heb ik daar totaal geen herinnering aan inhoudelijk.

Twee dingen zijn voor mij interessant in deze paragraaf:

In die ochtendwandeling wordt professor Kien voorgesteld aan de lezer in het ene uurtje dat hij buiten doorbrengt buiten zijn eigen persoonlijke bibliotheek waar hij zijn leven blijkbaar doorbrengt.

Terug naar die twee dingen, die de gebeurtenissen betreffen, dus niet het voorstellen:

1.
(Dat uurtje is vroeg, voor de boekhandels open zijn en gaan over een tocht langs boekhandels)
Een ontmoeting met een jongen van tien jaar, die zich posteert voor zo'n etalage van een boekhandel, waar hij ondanks zichzelf een gesprekje mee aanknoopt.
Dat komt, omdat hij een vage verwantschap voelt met zichzelf als 9-jarige.
Toen hij ook al in die etalages keek. Het draait zelfs uit op een uitnodiging tegenover die jongen om de volgende week eens een bezoek te brengen aan zijn bibliotheek waar hij verder niemand toelaat, behalve zijn huishoudster.

Dat belooft wat.

2. Bij een oversteekplaats vraagt iemand hem de weg.
Hij heeft niet in de gaten dat die vraag tegen hem gericht is en hoort alleen dat die steeds agressiever wordt als hij geen antwoord krijgt.
In gedachten roemt hij de mens die geen antwoord geeft, totdat hij beseft dat die vraag aan hem gericht is.

Kortom: Dat belooft ook wat in de ontwikkeling van deze roman.
....

Iets geweldigs stabiels (met reputatie en al) gaat schuiven in de richting van iets instabiels.

Zeg maar: De invloed van anderen op een eigen-leven in gedachten.
...

Benieuwd hoe het afloopt. Hoewel ik dat al op de flaptekst gelezen heb, ondanks de waarschuwing van Leon, die te laat kwam.

Blijf ik toch voldoende geïnteresseerd.
Feiten vertellen nou eenmaal niet het hele verhaal.
"Eruditie is alleen weggelegd voor loosers".
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)

Leon

Bericht door Leon » 10 apr 2016, 17:50

De test bij dit boek is het inlevingsvermogen. Ik heb dit bij mezelf toegelaten (identificatie met de professor) en echt een soort tweede leven (waarin van alles misgaat) beleefd bij dit boek.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 11 apr 2016, 16:37

Ok .. Ik snap het geloof ik wel.

Voor mezelf sprekend:

Ik ben op mijn vijftiende na veel aandringen al doorgebroken naar de volwassenen-bibliotheek omdat ik alle boeken van de jeugd-bibliotheek 'al uit had' of in ieder geval niks meer kon vinden wat me interesseerde.

Daar waren het allemaal gekafte boeken, waarvan je de titels niet kon lezen zonder er ergens een boek uit te trekken. Maar in ieder geval een voorrecht waar ik als enigste (denk ik) als ventje rond kon lopen. Erg trots.

In de jeugd-bibliotheek waren de bladzijden aan de buitenkant geverfd.
Blauw voor meisjes. Rood voor jongens.

Enzovoort .. veel herinneringen.

Dus voor mij is het niet zozeer toelaten, als wel alsjeblieft niet te veel identificeren.

Het rare is dat ik eerst een buiten-kind was, samen met mijn vriendjes.
Op mijn was ik wel al van die Biep en dat drong door in dat buiten leven omdat ik verstand kreeg van vuurwerk en andere bijzondere verhaaltjes ten opzichte van mijn vriendjes. Wat mij de bijnaam 'professor' opleverde met een eigen positie in die groep.

Nou ja. Voor de rest voert het te ver.
.....

Wat ik nog wil zeggen is dat die Canetti heel goed kan schrijven zonder dingen te benoemen. Die vallen je dan als lezer vanzelf in.
Dat kenmerkt een goeie soort schrijvers.
Waarbij ik niet kan nalaten Kafka ook als meester te noemen.
Maar deze schrijver moet wat mij betreft zeker niet vergeten worden.

Voor wat die opmerkingen waard zijn ...
"Eruditie is alleen weggelegd voor loosers".
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 11 apr 2016, 16:47

Dat is een onderdeel van het eerste deel van dat boek dat heet: 'Een hoofd zonder wereld'.

Volgende delen heten:
- Hoofdloze wereld; en:
- De wereld in het hoofd
Als je in plaats van wereld lichaam leest komt zo'n indeling overeen met mijn idee van dualiteit. Wereld en lichaam zijn één wat mij betreft.
En dan heb je het hoofd als iets wat in de wolken zit.
Met een metafoor: Als je zwemt steekt alleen dat hoofd boven het medium van water uit.

En dan krijg je van die dingen, die ik al eerder uitgebreid ter sprake gebracht heb.

Als vraag geformuleerd:

Is het hoofd er om het lichaam van zintuigen en gedachten te voorzien om zijn eigen padje te gaan, of: Is het lichaam er om het hoofd te voorzien van belevenissen en voeding om zíjn gang te gaan ??
"Eruditie is alleen weggelegd voor loosers".
(Umberto Eco: Het Nul-Nummer)

Leon

Bericht door Leon » 11 apr 2016, 17:20

Ten aanzien van dat hoofd:

Ik geloof ik een brein-systeem, waarbij het hoofd meer de functie heeft van positivisme en het lichaam meer de functie heeft van negativisme, zodat ergens in het midden de "waarheid" gevonden kan worden, waarbij er dn nog een 'derde" is voor het brein-systeem die ik "status" noem, en die een grote rol voor de buitenwereld geeft, als je dat wilt toelaten.

Als je het niet toelaat, werkt het brein-systeem als het ware maar sub-optimaal.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 12 apr 2016, 16:20

Je lokt me weer in jouw taal.

Dan is alles weer poly-interpretabel.
En dan wordt het misschien weer rotzooi.

Maar goed:

Hoofd is voor mij juist meer (positief) negativisme.
In gedachten dat alles zonder bewustzijn als positief opgevat kan worden.
In de zin van voortgang zonder belemmeringen.

Wat boven water uitsteekt zorgt voor een dialectische voortgang.
Misschien in termen van de wet van de remmende voorsprong.

Is dat voldoende puzzeling?

Leon

Bericht door Leon » 14 apr 2016, 21:06

Ja ik weet nu ook niet meer wat positivisme was en negativisme. Als je "in" het denken zit dan is alles zo helder, maar bij communicatie blijkt het niet te doen.

Oh ja ik weet het weer:

Het hoofd zorgt voor positieve ervaringen, het lichaam voor negatieve ervaringen, overwegend...kan misschien ook wel juist andersom zijn, hoe dan ook.

Als het lichaam voor positieve ervaringen zorgde was er geen hoofd (nodig).

Gebruikersavatar
memeticae
Posts in topic: 11
Berichten: 6403
Lid geworden op: 07 jun 2014, 02:30

Bericht door memeticae » 14 apr 2016, 22:33

Als je "in" het denken zit dan is alles zo helder, maar bij communicatie blijkt het niet te doen.
Dat gevoel herken ik wel, en ik denk, niet ik alleen.
Als het lichaam voor positieve ervaringen zorgde was er geen hoofd (nodig).
Oh nee?

Dat is, op zijn minst, een oxymoron.
Wie is dan in staat de algehele positiviteit te ervaren?

Woody Allen:
"Brain to all of the body: Are you happy?"

(Als je "Yes" terugkrijgt, is er iets aan de hand. Of niet, maar die momenten zijn zo vluchtig.)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Leon

Bericht door Leon » 14 apr 2016, 23:38

Die wa heeft er niets van begrepen. De hersenen houden het lichaam alleen maar voor dat het gelukkig is/moet zijn, het is echt niet geinteresseerd hoe het er werkelijk mee gaat.

Gebruikersavatar
memeticae
Posts in topic: 11
Berichten: 6403
Lid geworden op: 07 jun 2014, 02:30

Bericht door memeticae » 15 apr 2016, 00:38

Ik denk dat jij Woody Allen niet goed begrijpt dan.
Of althans de satire niet. In je eigen woorden:
De hersenen houden het lichaam alleen maar voor dat het gelukkig is/moet zijn, het is echt niet geinteresseerd hoe het er werkelijk mee gaat.
Het lichaam houdt de hersenen voor dat alles prima in orde is: tot het te laat is. (Net zo als managers die bang zijn hun baan, en zo de auto die de ogen van de buren uitsteekt te verliezen)
Dan is het te laat voor de hersenen om nog in te grijpen. (Nog steeds denken de hersens dat er niets aan de hand is, schieten in de negatie-rol, dat hoeven niet eens de hersens te zijn die in het lichaam huizen, overigens.)

Met zaken als kanker tot gevolg.
(Nog steeds denken hersens dat er niets aan de hand is)

Maar ja, wat kies je?

Therapie of niet?

Het lijkt wel wat op:

De Leeuw regeert het land,
De Haai de zee.

Waar ontmoeten die elkaar?

Virago, de haaibaai.

Zo het al moet.

In stedelijke begrippen zou dat Atlantis kunnen zijn.

En? Wie moet zich nu over wat schuldig voelen dan?
"Had ik maar niet"?

Waanzin.

Die stad is verdronken.
Leef in het dorp dat je kent en voel je thuis.

Dat is al een hele opgave.

Kies voor algehele vernietiging en hoop maar dat jijzelf er nog uit kunt komen.

Dood ben je toch al.

"Ik heb twee keuzes", zei mijn moeder met kanker. Ik zei: Je hebt er maar een. En kreeg toch een klap voor mijn kop.

Ze is er nog, mijn moeder, heeft ze de juiste keuze gemaakt?
(Mijn moeder is niet mijn schoonmoeder, voor de grapjassen onder U)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 20 apr 2016, 16:42

Ik ben nu bij het derde deel van 'het Martyrium' aangeland.
En ik wordt gek van die gekte in het boek.

Het is doorbijten, maar blijft fascineren.

Nu vraag ik aan Léon:
De test bij dit boek is het inlevingsvermogen. Ik heb dit bij mezelf toegelaten (identificatie met de professor) en echt een soort tweede leven (waarin van alles misgaat) beleefd bij dit boek.
Wat bedoelde je?

Identificatie doe ik altijd met boeken. Niet per se met de hoofdpersoon.
Conclusies hoeven niet, wat mij betreft.
Maar als ik het toch niet kan laten zie ik een gewelddadig toneel van mensen die hun eigen dromen uitleven.

Een beetje kort door de bocht.
Maar de gebeurtenissen in deze roman hebben te maken met de situaties waarin die dromen met elkaar in botsing komen.

Aan het einde van het tweede deel die Fischerle die afgemaakt wordt.
Misschien herinner je je dat niet.
...........

Ik zou het wel leuk vinden als een roman goed besproken kan worden ..
Ik zou het wel leuk vinden als een roman goed besproken kan worden ..
Ik zou ..

Leon

Bericht door Leon » 20 apr 2016, 18:25

Poging 2:

Het zou me spijten als ik iets aanbevolen heb wat je nu niet weet te waarderen.

Ik herinner mij een niet specifieke scene waarin de professor iets vreselijks gaat doen, en ik wilde schreeuwen: "DOE NIET!", maar toen kwam het besef dat het maar een verhaal in een boek was, en had ik ontzag voor de schrijver.

Ik herinner mij de professor die het heeft over magnifieke heupen van de husihoudster, die een hele andere agenda heeft, maar toch wel verguld is met deze aandacht.

2 dingen dus: reflectie en cynisme.

Gebruikersavatar
memeticae
Posts in topic: 11
Berichten: 6403
Lid geworden op: 07 jun 2014, 02:30

Bericht door memeticae » 20 apr 2016, 18:41

Leon schreef:Ik herinner mij een niet specifieke scene waarin de professor iets vreselijks gaat doen, en ik wilde schreeuwen: "DOE NIET!", maar toen kwam het besef dat het maar een verhaal in een boek was, en had ik ontzag voor de schrijver.
Niet om in te breken of te bagatelliseren, maar gewoon even tussendoor:
Een dergelijke reaktie heb ik tegenwoordig bij herlezing van Toonder. Ik lees dan meestal niet meer verder, want herinner me weer hoe het verhaal daarna verder gaat en afloopt.

"Doe nou niet, Bommel!", wil ik dan wel uitroepen, "Doe eens wat anders!"
Daarom leg ik het boek ook weg en fantaseer hoe een andere reaktie van Bommel, een ander Bommelverhaal had op kunnen leveren.
Ik kan me niet meer herinneren of ik die emotie bij eerste lezing ook had, maar ik besef wel wat een groot schrijver Toonder eigenlijk was. Je leest niet 1 verhaal, je leest er vele.

Nomen est Omen, zegt men wel eens.

Einde tussendoor.
(sorry)
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 21 apr 2016, 10:58

Jacob van Maerlant, Het boek der natuur, een middeleeuws bestiarium met alle gebruikelijke rariteiten en malle fratsen.
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 22 apr 2016, 18:19

Dat wegleggen van een boek spreekt me wel aan.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 23 apr 2016, 14:13

Ik heb het boek uit en vond het vooral vanwege het laatste gedeelte zeer bevredigend. Alleen weet ik nog niet waarom.

(Het komt vooral vanwege die broer ..)

Gebruikersavatar
K.L.
Posts in topic: 6
Berichten: 22
Lid geworden op: 11 jan 2016, 14:10

Bericht door K.L. » 25 apr 2016, 11:53

Cicero, Over de vriendschap. Een mooi geschreven essay over de Romeinse idealen over, hoe verrassend, de vriendschap.

Een citaat: 'Laat dit een grondwet zijn van vriendschap: vraag aan een vriend alleen wat je naar eer en geweten mag en doe voor hem alleen wat je doen kunt met ere'. (XIII, 44)
Als je links kijkt, zie je rechts niets.

Gebruikersavatar
yopi
Posts in topic: 100
Berichten: 7856
Lid geworden op: 22 aug 2007, 16:28

Bericht door yopi » 26 apr 2016, 16:53

A. Alberts ..
Romans en verhalen ..

nx
Posts in topic: 5
Berichten: 255
Lid geworden op: 08 okt 2013, 22:26

Bericht door nx » 02 mar 2017, 22:32

nx schreef:Een erg leuk boek is ook "het geheime dagboek van Adrian Mole 13 3/4".
Pogingen iets van het leven te maken (het geheime dagboek ban Hendrik Groen 83. 1/4 jaar).
Jongste dochter (net 18) is het nu aan het lezen en vindt het "best leuk".

De schrijver van Hendrik Groen......... mag zich bij mij melden.
Graag zelfs.

Gebruikersavatar
anthony68
Posts in topic: 1
Berichten: 34
Lid geworden op: 09 sep 2014, 20:02

Bericht door anthony68 » 11 dec 2019, 02:38

Alle vertellingen
Auteur: William Shakespeare Taal: Nederlands
https://www.bol.com/nl/p/alle-vertellin ... modal_open

-Rijk geïllustreerd
-Mooi vormgegeven
-klassieker
Alle verhalen van Shakespeare worden aan een nieuw publiek gebracht. Velen kennen de bekenden, zoals Romeo & Julia, maar ook de minder bekenden krijgen hun plaats in dit boek. Elk verhaal wordt ook voorzien van prachtige illustraties. Een must voor literatuurliefhebbers!
If words control you, that means everyone else can control you. Breathe and allow things to pass. - Warren Buffett


Plaats reactie